WYDATEK ENERGETYCZNY

OBLICZENIE  WYDATKU  ENERGETYCZNEGO  METODĄ  LEHMANNA

Szczególną formą szacowania wielkości wydatku energetycznego na stanowiskach pracy metodą chronometrażowo-tabelaryczną jest metoda Lehmanna. Metoda ta uwzględnia pozycję i rodzaj grup mięśniowych zaangażowanych przy wykonywaniu pracy.

Obliczenie wydatku energetycznego metodą Lehmanna realizuje się dwuetapowo. W etapie pierwszym dokonuje się oceny pozycji podczas pracy i, stosując tabelę A, szacuje się wydatek energetyczny, wynikający z utrzymania tej pozycji. W etapie drugim, na podstawie analizy czynności roboczych, ocenia się główne grupy mięśni wykonujących te czynności i, stosując tabelę B, szacuje się wydatek energetyczny, wynikający z wykonywania tej czynności. Koszt energetyczny pracy określa się poprzez zsumowanie wyników uzyskanych w obu omówionych etapach.

Podczas dokonywanej przez nas analizy danego stanowiska pracy wykonywana jest dokumentacja zdjęciowa poszczególnych czynności wykonywanych przez pracownika, która to następnie dołączana jest do sporządzanego protokołu.

Zapraszamy do współpracy

Wydatek energetyczny, a posiłki profilaktyczne dla pracowników

Szczegółowe zasady wydawania posiłków i napojów oraz wymagania, jakie powinny spełniać, a także przypadki i warunki ich wydawania, określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie profilaktycznych posiłków i napojów (Dz. U. Nr 60, poz. 279).

Obowiązek zapewnienia posiłków profilaktycznych jest uzależniony nie tyle od stanowiska pracy, co od wydatku energetycznego. W celu ustalenia zasadności spełnienia omawianego obowiązku względem pracowników, należy przede wszystkim oszacować wydatek energetyczny na konkretnych stanowiskach pracy i od tego uzależnić przydział posiłków.

Warto również przypomnieć, że zgodnie z §5 ww. rozporządzenia stanowiska pracy, na których zatrudnieni pracownicy powinni otrzymywać posiłki i napoje, oraz szczegółowe zasady ich wydawania, zawsze ustala pracodawca w porozumieniu z zakładowymi organizacjami związkowymi lub przedstawicielami pracowników. Powinny być one spisane w regulaminie pracy lub innym wewnętrznym dokumencie (zarządzeniu, decyzji pracodawcy itp.). Dokument ten będzie stanowił podstawę zwolnienia z obowiązku opodatkowania, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.) i oskładkowania, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 2236 z późn. zm.), wartości przyznanych świadczeń. W przypadku, gdyby pracodawca nie spełnił powyższych wymogów, to zwolnione z oskładkowania byłyby tylko te posiłki, których łączna miesięczna wartość nie przekroczyłaby 190 zł (§ 2 ust. 1 pkt 11 powyższego rozporządzenia).